przyjaźń na wyrost i przymus

Przyjaciółki

Dorothy Koomson

http://www.wydawnictwoalbatros.com/ 2014

⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳

Anglia, Marcus Halnsley, rozwiedziony trzydziestoparoletni nauczyciel, upatruje sobie atrakcyjną piętnastoletnią uczennicę i -pod pozorem pomocy w nauce- bez trudu ją uwodzi. Serena uzależnia się od dwukrotnie starszego kochanka, stając się powolnym narzędziem w jego rękach. Ich związek, obarczony piętnem zakazanego owocu, utrzymywany jest przez oboje w tajemnicy. Wkrótce mężczyzna zaczyna ujawniać swe prawdziwe oblicze brutala i gwałciciela, domagając się ślepego posłuszeństwa,eskalując przemoc. Jej kulminacja następuje, gdy Marcus wprowadza do relacji "tę trzecią", równie naiwną co Serena nastolatkę, Poppy. Między terroryzowanymi, nieustannie gwałconymi dziewczynami powstaje rodzaj chorej więzi. Nienawidząc się, jednocześnie okazują sobie wsparcie i lojalność w momentach ekstremalnych. W końcu musi dojść do tragedii: Marcus ginie od ciosu zadanego nożem. Choć Serena i Poppy zgodnie twierdzą, iż padł ofiarą wypadku, nikt nie daje wiary ich wyjaśnieniom. Dowody morderstwa są niepodważalne. Nagłośniony przez media proces kończy się uniewinnieniem Sereny i skazaniem Poppy na wieloletnie więzienie. Prawie dwadzieścia lat później losy obu kobiet znów się splatają. Serena jest obecnie szczęśliwą żoną i matką dwójki dzieci. Poppy właśnie wyszła z zakładu karnego i, opuszczona przez wszystkich, mozolnie próbuje odbudować swoje życie. Wierząc, że Marcus zginął z ręki Sereny, postanawia ją odnaleźć i zmusić do wyznania winy. Ale Serena nie chce odgrzebywać przeszłości i ponownie przeżywać koszmaru, chce żyć teraźniejszością. Jest przekonana, że prawda, nawet najbardziej niewinna,zniszczy jej rodzinę...

⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳⬳

Książka na prawdę dobra, choć tytuł nie zupełnie odnajduje się w tematyce książki, oryginalny tytuł to :"The Ice Cream Girls" i nie wiem dlaczego wydawnictwo nie zostało przy dokładnym spolszczeniu tytułu. Kwestia przyjaźni ma się nijak do bohaterek, żadnej przyjaźni czy choćby relacji koleżeńskiej ciężko się doszukać,wręcz odwrotnie pałają do siebie akceptacją która jest wynikiem psychicznego uzależnienia od swojego oprawcy, traktują siebie jako zło konieczne w tym chorym układzie. Książka pokazuje nam jak prosty jest to schemat oprawcy-współuzależnionego, jak ciężko uświadomić sobie że sytuacja w której obecnie znajdują się bohaterki jest tragiczna, i w żaden sposób nie są odpowiedzialne za zachowanie swojego oprawcy mimo jego wyrzutów i wywodów. Konsekwencje tego chorego uzależnienia ogromnie rzutują na przyszłość obu bohaterek, forma książki to relacja ze strony Seleny i jej poglądu a także Poppy, w żaden sposób te przeskoki nie utrudniają czytania, wręcz uwydatniają stan emocjonalny i rozbicie psychiczne tych dziewczyn.
Nie ma chyba nic gorszego jak nienawiść do drugiej osoby , motywując się wyrządzoną krzywdą, nawet po 20 latach od zakończenia sprawy jedna chce zemsty i prawdy druga spokoju z obawy o rodzinę, niestety nie udaje się to a sam fakt zakończenia książki jest zaskakujący.

Nie porwała mnie ta  historia choć szereg sytuacji jest opisany bardzo szczegółowo, również scen erotycznych. Dla mnie jako rodzica chyba była to ciężka lektura , z własnych doświadczeń wiem jak wygląda sytuacja psychiczna osób współuzależnionych i jest to temat studni która nie ma dna , ile osób tyle poglądów i teorii, zaś  same osoby pokrzywdzone mają z tym problem na całe życie.
Nawet ciężko mi napisać recenzję w tym temacie , choć przekaz jest oczywisty, a książka jest poniekąd ostrzeżeniem dla rodziców jak i dzieci, odnajduje się w naszym obecnym czasie.
Polecam i miłego czytania

Pozdrawiam
Paulina